บล็อก ดร.รัชดา ธนาดิเรก

หายหน้าไปนาน เนื่องจากติดภาระกิจไปเยี่ยมพี่น้องประชาชนที่3จังหวัดชายแดนภาคใต้
กลับมาก็วุ่นเรื่องอภิปรายงบประมาณและไม่ไว้วางใจรัฐบาล คืนนื้มีเวลาว่างและไม่เหนื่อย
มากถึงขั้นคอพับไปก่อน จึงอยากจะเล่าเรื่องที่เปิดโอกาสให้ผู้อ่านร่วมแสดงความคิดเห็น


ฝากรูปจาก ใต้ให้ดู เดี๋ยวไม่เชื่อว่าไปมาจริง.........

......
..................ขอถ่ายกับรั้วของชาติ 
................(ทำไมให้ยิ้มอยู่คนเดียว)

ตอนแรกตั้งใจจะเล่าถึงสิ่งที่ได้พบจาก3จังหวัด 
แต่เปลี่ยนใจ ขอพูดถึงเรื่องคูปองแก้จนก่อนแล้วกัน
...................................


ในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมา  ครม.ได้มีมติเกี่ยวกับแนวทางการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจอยู่
หลายเรื่อง แต่เรื่องที่ได้รับความสนใจอย่างยิ่งดูเหมือนจะเป็นการออกคูปองแก้จน
คูปองแก้จนที่กระทรวงการคลังเสนอเพื่อเป็นมาตรการในการแก้ปัญหาวิกฤต
ค่าครองชีพแก่คนจน ถ้าทำอย่างรอบคอบและสุจริตใจจริงๆ  ก็น่าที่จะสามารถช่วย
บรรเทาภาระค่าใช้จ่ายได้บ้าง  ถ้าเดือนละ400บาท ก็พอจะได้ข้าวสาร 2 ถุง น้ำมันพืช
2 ขวด และน้ำปลา 1 ขวด หรือไม่ก็บัตรเติมเงินโทรศัพท์  บุหรี่สัก 2-3 ซองพ่วงด้วย
Lottery แต่ที่แน่ๆคะแนนเสียงที่จะได้แก่พรรครัฐบาล

คำถามจึงเกิดขึ้นว่ามาตรการนี้จะช่วยคนจนได้จริงหรือ  แม้กระทั่งอดีตคนในพรรค
ไทยรักไทยยังเอ่ยปากว่า เหมือนฝิ่นที่ให้แก่ประชาชน  สงสัยจะพูดจาก
ประสบการณ์ที่ได้รับจากรัฐบาลเก่าในการดำเนินโครงการประชานิยม ที่ภายนอกดูดี
แต่เมื่อปฏิบัติจริงก็เพียงเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง 

หลายคนอาจคิดว่า ความเห็นของพรรคประชาธิปัตย์ยังไงก็ให้ต้องตรงข้ามกับ
รัฐบาลเสมอ เรียกว่าเอาแต่ค้านและติคนอื่นไว้ก่อน  งั้นลองฟังมุมมองของเรา
แล้วใช้ดุลพินิจตัดสินใจว่าอะไรควรไม่ควรอย่างไร


....
.............................ดูงานที่หมู่บ้านแม่หม้าย 'รอตันบารู'


.....................คูปองแก้จนไม่ใช่เรื่องใหม่  ใช้กันมากในประเทศยากจน เช่นอียิปต์
ศรีลังกา จาไมก้า เม๊กซิโก แม้กระทั่งสหรัฐอเมริกาก็มี  พรรคประชาธิปัตย์เองได้เสนอ
มาตรการนี้แก่รัฐบาลไปเมื่อสองเดือนที่แล้ว นั่นหมายความว่าโดยหลักการแล้วพรรค
เห็นด้วย แต่ต้องให้นโยบายและแนวทางในการปฏิบัติมีความชัดเจนและรอบคอบ และ
ที่สำคัญ ท่านนายกรัฐมนตรีเงาได้เน้นย้ำว่า มาตรการนี้ควรเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแนว
ทางการช่วยเหลือคนจนซึ่งต้องเป็นการดำเนินการในระยะยาวที่มีเป้าประสงค์สุดท้าย
คือให้คนจนยืนอยู่ได้ด้วยตัวเอง โดยรัฐบาลคอยให้การดูแลช่วยเหลือผู้ที่ไม่สามารถ
ช่วยเหลือตัวเองได้


เพื่อกระตุ้นต่อมความคิด ลองคิดตามคำถามต่อไปนี้กันเถอะ

1. ทำไมรัฐมนตรีสุรพงษ์ สืบวงลีจึงให้เวลาแก่มาตรการนี้เพียงแค่ 6-12 เดือนเท่านั้น?
   .......คงเห็นว่าพอขึ้นเดือนที่13 คนจนที่ได้รับคูปองจะไม่จนอีกแล้ว หรือ เป็นระยะ
   เวลาที่เพียงพอต่อการสร้างผลประโยชน์ทางการเมือง
   
   
2. หากใช้เส้นแบ่งความยากจนเป็นเกณฑ์ (คือตอนนี้ยังไม่รู้ว่ารัฐบาลจะใช้เกณฑ์อะไร
   แน่ ) คาดว่าจะมีจำนวนคนจนอยู่ที่ 6 ล้านซึ่งครอบคลุมผู้สูงอายุ เด็ก ผู้ป่วยติดเชื้อ
   และผู้พิการ  สมมติตามที่รมต.คลังเกริ่นไว้ จะให้คนละ 400 บาทต่อเดือน ถ้ามี
   6 ล้านคน เดือนหนึ่งก็ 2.4 พันล้าน ปีหนึ่งก็............(คูณเอาเองแล้วกัน) เตรียมเงิน
   ไว้แล้วหรือยัง ที่แน่ๆคูปองนี้ไม่ได้สร้างผลอะไรในระยะยาว
   
   
3. ในจำนวน 6 ล้านคนนี้ ประกอบด้วยผู้ที่ต้องการมีงานทำแต่ขาดทักษะและ/หรือ
   โอกาส รัฐบาลเตรียมแผนการสร้างโอกาสให้คนเหล่านี้แล้วหรือยัง ? ประชาธิปัตย์
   เห็นว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่รัฐบาลต้องมีระบบและกลไกที่จะให้การช่วยเหลือในเรื่อง
   การเพิ่มทักษะและจัดหางานให้คนกลุ่มนี้เพื่อให้สามารถยืนอยู่บนขาตนเองได้ 
   
   
4. อดีตที่มีการเปิดให้ลงทะเบียนคนจนในสมัยรัฐบาลทักษิณ ตอนนี้ทำอะไรไปถึงไหน
   แล้ว   คนจน8 ล้านคนรอคำตอบอยู่ว่าอยากจะรู้มีใครบ้างที่จนไปทำไม??????????
   ถ้ารู้แล้วไม่ทำอะไร   เขาจะได้คูปองนี้ด้วยไหม
   
   
5. หน้าตาคูปองเป็นอย่างไร ? ท่านรัฐมนตรี บอกว่าจะใช้ บัตรประจำตัวประชาชน
   smart card ไม่ใช้คูปองกระดาษ........อืม.......(คุณมีแล้วหรือยัง)  แล้ว มีคนจน
   กี่คนที่มีบัตรแบบ smart card  และที่ว่า smart นั้น IQ เท่าไร  รูดปื้ดได้เลยหรือ
   และมีจุดแลกของหรือร้านโชห่วยที่พร้อมต่อความฉลาดของ smart card ทั่ว
   ประเทศเชียวงั้นเชียว
   
   
6. คูปองซื้อสินค้าอะไรได้บ้าง? ซื้อบุหรี่ ยาดองเหล้า มันฝรั่งทอด น้ำอัดลม ได้ไหม
   หรือจำกัดวงแค่สินค้าที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตเช่น ข้าว นม แป้ง น้ำมันพืช