บล็อก ดร.รัชดา ธนาดิเรก

 










คำตอบ  ขึ้นอยู่ว่า จะเป็นส.ส. แบบไหน ถ้าอยากเป็นเพื่อให้
ดูดีมีบารมี..เวลาคนอื่นเรียกว่าท่าน...ก็คงไม่ต้องทำอะไรมาก
ผลงานในพื้นที่-ในสภาไม่คิดจะสร้าง......... เงินเดือนๆละแสนนิดๆ
ก็คงจะมากเกินไป แต่ต้องเป็นคนฐานะดีหรือไม่ก็มีผู้สนับสนุน
ที่กระเป๋าหนัก เพราะต้องเลี้ยงดูหัวคะแนนและต้องเตรียมเงินไว้ซื้อเสียง   

แต่ถ้าหากเป็นผู้แทนของปวงชนชาวไทยจริงๆ ก็คงต้องเหนื่อยโข 
ไหนจะต้องเข้าถึงประชาชน-ไปงานบวช-งานศพ-งานแต่ง-งานวันเกิด 
จัดกิจกรรมบริการให้แก่ประชาชนในพื้นที่ ต้องศึกษาปัญหาในภาพรวม
ที่เป็นปัญหาระดับชาติ (จะเป็นประเด็นใด ก็แล้วแต่ความถนัดและสนใจ) 
ทุกเดือนก็ต้องบอกตรงๆว่าใช้เกินกว่าที่ได้รับพอสมควร
ดังนั้นคนที่จะมาเป็นส.ส. แม้ไม่ต้องรวยขนาดมหาเศรษฐีแต่ก็ควรจะ
เป็นผู้ที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ในสภาพที่รายจ่ายสูงกว่าเงินเดือนที่รับ

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปลงพื้นที่เยี่ยมประชาชนในเขตบางพลัด
ช่วง 10-12 โมง  ร้อนดีแท้ (พี่ใหญ่ในทีมเป็นผู้วางแผน โหดมาก) 
ชาวบ้านถามว่ามาทำไม?  จะเลือกตั้งอีกแล้วเหรอ? (คงจะงง เพราะ
ไม่เคยเจอส.ส. ช่วงไม่ใช่เวลาเลือกตั้ง) ส่วนมากจะกล่าวขอบคุณ
ที่มาเยี่ยมเยียน บ้างก็เข้ามาคุยด้วย ร้องทุกข์ก็มี เข้ามากอดก็มี
คนที่เป็นแฟนพันธมิตรจะเล่าบรรยากาศที่ราชดำเนินให้ฟัง

ที่ไม่ต้อนรับก็เจอ  บอกว่าไม่ต้องมาการเมืองที่นี่...
ที่นี่ไม่ต้อนรับ(ทำไมดุจัง!!) ไม่ต้องใส่รองเท้าเข้ามาในร้านผม
(ก็ใครจะไปรู้ว่าห้ามใส่รองเท้าเข้าร้านขายของชำ)  ที่แย่ไปกว่านั้น
มีอยู่บ้านหนึ่ง เดินออกมาตะโกนว่าออกไป! ออกไป! รำคาญ!.......

ยังงงๆว่าไล่ใคร  เพราะตรงนั้นมีสุนัขจรจัดอยู่สองตัว 
ตัดสินใจไม่ถูกควรจะสรุปว่าไล่คนหรือหมากันแน่???????



โกรธไหม กับสิ่งที่เจอ  ไม่โกรธ แล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 
มีรักก็ต้องมีเกลียด ของคู่กัน  แต่ไม่ต้องเท่ากันจะดีกว่า
ขอแบบว่า เกลียดน้อยหน่อย รักมากหน่อย (ขอมากไปไหมเนี่ยะ)

อย่างที่บอกว่าไม่ใช่แค่งานในเขตพื้นที่เลือกตั้งเท่านั้นที่ต้องดูแล
ครั้งที่ไปสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ก็ได้รับทราบข้อมูลมากมาย
ว่าปัญหานั้นมันต้องแยกเป็นหลายส่วน ความรุนแรงจากผู้ก่อการร้าย 
เรื่องชาติพันธุ์และวัฒนธรรม  ปัญหาความยากจน ทั้งสามเรื่องหลักนี้
เกี่ยวข้องซึ่งกันและกัน และจะใช้การทหารเพื่อสร้างความสงบ
อย่างเดียวไม่ได้   ต้องมองด้านการพัฒนาในระยะยาวด้วย
นั่นคือจะทำอย่างไรให้พี่น้องประชาชนที่นั่นมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น
ไม่อดอยาก ได้รับการศึกษาที่ดี (จะได้ไม่ถูกหลอกให้ไปติดยาเสพติด)
มีงานทำ อย่าให้เขาต้องรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจว่าทำไมคนมุสลิมที่มาเลเซีย
มีชีวิตและสวัสดิการที่ดีกว่า เพราะเมื่อไรที่มีความยากจน
เชิงเปรียบเทียบเกิดขึ้น ความรู้สึกถึงความไม่เป็นธรรมก็จะมากขึ้น
และความแตกแยกในผืนแผ่นดินก็จะตามมา 

นอกจากนั้น การส่งเสริมวัฒนธรรมประเพณีมาลายูก็สำคัญ
ของๆใครๆก็รักและเคารพ พื้นที่ตรงนั้นมีวัฒนธรรม มีชาติพันธุ์อันเก่าแก่
ที่ควรได้รับการรักษาและส่งเสริม   ไม่ใช่รอวันให้ลบเลือน............ 
เพราะแท้จริงแล้ว  ไม่ว่าจะไทยจีน ไทยพุทธ  ไทยคริสต์ ไทยมุสลิม 
ก็คือคนไทย เราควรภาคภูมิใจในความหลากหลาย  
ความหลากหลายคือความสวยงาม   ไม่ใช่ความแตกแยก   

จากที่ได้ติดตามเรื่องภาคใต้ แล้วหันมาพิจารณาการบริหารงานของรัฐบาล
รวมถึงการจัดสรรงบประมาณแผ่นดิน  รู้สึกเป็นห่วงคนที่นั่น  และเสียดาย
ภาษีของประชาชนจริงๆ

ศุกร์ที่ผ่านมา ไปสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย  ถามถึงความเป็นไปได้
ที่จะส่งเสริมการลงทุนที่สามจังหวัด..............คำตอบไม่อยากพูดถึง ............
แต่คิดในใจว่าก็ผู้บริหารยังไม่ไป แล้วนักลงทุนที่ไหนจะไป............... 
อย่างไรก็ตามเชื่อว่า ทุกๆอย่างต้องดีขึ้นได้ถ้ารู้จริงและตั้งใจจริงๆๆๆๆๆๆๆๆ














นั่งอยู่ซ้ายสุด  เป็นเลขานุการและผู้ประสานงาน
(มีส.ส.หญิงก็ดีอย่างนี้แหละ ผู้ชายไม่ชอบทำงานเอกสาร)

……………..

เรื่องเขาพระวิหาร เป็นเพราะเราฉลาดน้อยกว่ากัมพูชา  
เรื่องสามจังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเพราะเราหรือใคร?????????????????????  
ทั้งสองเรื่องยังไม่จบ เป็นหน้าที่ของรัฐบาล ส.ส. และประชาชน ต้องช่วยกัน
เราไม่สามารถอยู่อย่างเพิกเฉยต่อไป  ประเทศไทยไม่ใช่แค่
เรื่องของเขตแดนแผนที่ขวานทอง ต้องรวมถึงอำนาจอธิปไตยและความร่มเย็นด้วย